اینروزا هرشب شب قدر است 

اما چه کسی است که قدرتو را بداند .شب قدر اگر به گریه و زاری والتماس و ضجه باشد .....ای وای زندگی

بس کن ...لااقل تو میدانی که هر شب شب قدر است اما خدا دارد همینطور مرا به من نشان میدهد

پس کجاست بخشش ؟ فلاش بکها اینطور میگویند انگار که مادرم را زاییده باشم وهر چه درد ورنجش را از خودش بهتر بیاد میاورم ...بس کن زندگی ....دست بردار از من  انقدر با من بازی نکن 

بگذار کمی از خاطرم برود آن قیل وقالها ..ترسها ,وحشتها ,بگذار کمی فراموش کنم درد پدری را که زیر شلاق های نگاه این وآن تنها آه میکشید.....آه   ...ای آه  تو چقدر در سینه ام تلنبار شدی .