ترانه های تو موزون ومقدس همچون ناقوس کلیساوادارم میکند به نیایش.

ترانه های تو مهربان وسر به زیرهمچون  نفوذنگاه معصوم کودکان  بی پناه

تا عمیق ترین جای احساس .

ترانه های تو نجیب و بی ریا همچون جاری شدن اشکهای بی هیچ بغض واندوه.

ترانه های تو ابری ومه آلود همچون بوسه ی تکه ابر های سفید وسیاه.

تنها آسمان شاهد ترنم آوای نیمه شب تو و پوسته ی خاطرات من...!

من تبسم ها ی کودکانه ی ترا در لابلای زنجیرهای نامرئی تقدیر پنهان کرده ام

و...همواره تسلیم...در جاده ی خاطرات فصل ها را ورق خواهم زد.